Ilekroć oglądam programy o drugim życiu domów np. Cudotwórców lub Wymarzony dom, nie mogę oderwać oczu od detali wykańczających wnętrza. Mój mąż twierdzi co prawda, że amerykańskie domy są z tektury i zazwyczaj do ich budowy i wykończenia wykorzystywane są "sztuczne" materiały, ale co tam- efekty są powalające. Chyba po prostu Amerykanie nie przywiązują tak dużej wagi do długowieczności domów i żyją dewizą carpe diem. Przepadłam podziwiając kolejną kuchnię, która wygląda po prostu zjawiskowo! I te morskie akcenty. Ech!

  

Przez całe moje życie uważałam, że tapety są reliktem PRL-u i za skarby świata nie dam sobie zaklajstrować ścian jakimś ohydztwem, ale uwierzycie lub nie- od czasu akcji 'razem z mamą demolujemy dom', rośnie we mnie giga zachwyt dla tego sposobu dekorowania wnętrz! I od tej pory nie mogę wciąż kombinuję jak przekonać męża do... wytapetowania sypialni?! ;) Postanowiłam uzupełnić brak w mojej wiedzy technicznej i poczytałam o rodzajach tapet, ich możliwościach i zastosowaniu. 

Zdjęcie- pinterest.

Na początku roku postanowiłam wyrwać z letargu moje kreatywne alter ego, które miesiące nauki do końcowych egzaminów specjalizacyjnych ululały na amen- to było jedno z noworocznych postanowień, o których pisałam tu. Udało się! Przyszedł czas na kolejne wyzwanie, czyli spotkanie z naszymi pyszczakami :) Te cudowne ryby z afrykańskim rodowodem żyją u nas w wodnisto-skalnej przestrzeni, ponieważ jak rasowi niszczyciele wroga dewastowały każdą posadzoną roślinę. Postanowiłam jednak odwiedzić zaprzyjaźniony sklep akwarystyczny, wykorzystać ich super rady i odpowiednio zabezpieczyć nowe trawy :) Tym sposobem zamierzam urozmaicić codzienność naszych rybuń i zamienić turbo skały w bardziej naturalny biotop. Marzy mi się również akwarium inaczej wpisane we wnętrze, jednak możliwości naszych przestrzeni ograniczają nas na razie do wolnostojącego zbiornika. Cóż, nie można mieć wszystkiego. A Wy macie w domu jakieś żyjaki? My dzielimy przestrzeń ze starowinką mopsem o imieniu- nomen omen- Ryba i naszymi pyszczorami :)

Inspiracje nie mają końca- z pinterest.

Myślałam dłuższą chwilę, czy tytuł postu nie powinien brzmieć życiowe rewolucje, ale ponieważ wszystko nierozerwalnie wiąże się z kuchnią, uznałam, że będzie idealnie obrazował moje przerażenie na myśl o wywróceniu do góry nogami mojego ułożonego kuchennego życia ♨ Podjęłam w końcu męską decyzję o zmianie nawyków żywieniowych i metamorfozie i ciała i zawartości kuchennych szafek! Moja żywieniowa rewolucja rozpoczęła się od wizyty w zaprzyjaźnionym klubie zdrowego odżywiania, gdzie po serii badań ustalono mi odpowiednią dietę. Poza cotygodniowymi jadłospisami wlewają do naszych głów ważne prawdy o szkodliwości wszelkiej chemii i innych paskudztwach, które od lat goszczą w naszym jadłospisie. Przede mną kosmiczna inwentaryzacja zawartości kuchennych szafek, bo zrozumiałam, że jesteśmy tym co jemy. Ponieważ od dawna zbierałam się z zamiarem pozbycia się niepotrzebnych sprzętów kuchennych, nieużywanych kubków i talerzyków, to analiza składu przypraw i innych suchych składników w naszej spiżarni będzie jak znalazł! Nowe, zdrowe przyprawy zamierzam przechowywać gromadzonych od jakiegoś czasu buteleczkach z aptecznej półki. Najstarszą z nich jest pojemniczek po "kamieniu piekielnym", który pochodzi z apteki mojego dziadka! ☢ Trzymajcie kciuki za powodzenie całej akcji!

Zdjęcia: pinterest i moja tablica Simply beautiful: kitchen!

Domek za miastem uparcie nie chce opuścić moich myśli i zaadoptowanie starego, drewnianego siedliska, zwanego u nas w domu drewutnią nie nadaje mi spokoju :) I przyznam szczerze, mam już kilka pomysłów na niedrogą, a przyjemną metamorfozę. Pomieszczenie wygląda podobnie jak te na zdjęciach- ciemne, stare drewno, niewielkie okna, miejsce w sam raz na letni odpoczynek. Niestety będę musiała zmierzyć się z kilkoma problemami:

Wciąż nie mogę uwierzyć, że w końcu po roku rozłąki znów zobaczę moje ukochane góry! Tatry to miejsce, gdzie czas staje, myśli ulatują z głowy, a ja osiągam najwyższy stopień spokoju. Zen w najczystszej postaci...

☯

Decyzja o wyjeździe zapadła jakiś czas temu, ale to weekendowe spotkanie z przyjaciółmi wyklarowało bardziej szczegółowe plany. Kiedy jednak rozważaliśmy, czy odwiedzić polską, czy słowacką stronę, trochę odwlekając postawienie kropki nad przysłowiowym 'i', okazało się, że decyzję o dokładniej lokalizacji musimy podjąć tak szybko, jak szybko wynająć mieszkanie, bo Boże Ciało i towarzyszący mu wydłużony weekend wyciągają ludzi z domów. I klamka zapadła. Jedziemy do Smokovca! To idealne miejsce do punktu wypadowego na wszystkie słowackie szlaki. 

Niestety pojawiła się rysa na naszym radosnym planie, ponieważ do 15 czerwca zamknięta jest znakomita większość tras na szczyty, w tym Rysy i Czerwoną Ławeczkę, które chcieliśmy zdobyć. Ponieważ nasi przyjaciele będą po raz pierwszy w Tatrach Słowacji, pomyślałam, że możemy im pokazać część tras prowadzących do schronisk oraz Słowacji Raj. Trzy lata temu, zmuszeni przez pogodę opuściliśmy wysokie szlaki i postanowiliśmy odjechać trochę na południe i przeszliśmy przez Wąwóz Sucha Bela. To niesamowite miejsce, gdzie w otoczeniu wijącego się strumienia, zieleni i skał przemierza się niesamowite wąwozy, to wspinając się w górę, to schodząc w dół. Na szczęście pozostało jeszcze trochę do zobaczenia i jeden z dni na pewno poświęcimy na przetarcie kolejnych szlaków. Odliczam dni do wyjazdu! Byle szybciej! ☺