Jedna z najpiękniejszy zatok w drodze do Monako.

W drodze do Monte Carlo.

Najpyszniejszy nicejski obiad.

Cudownie jest oderwać się od codzienności, zwłaszacza kiedy do najbliższego urlopu jeszcze długie tygodnie. Udało nam się spontanicznie i kompletnie bez planowania wyskoczyć na Mazury, które z roku na rok zaskarbiają sobie naszą coraz większą przychylność. Trafiliśmy do Mrągowa nad jezioro Czos, tuż obok amfiteatru, w którym odbywają się od lat noce kabaretowe. Sam hotel i okolica okazały się wyjątkowe, otoczone zielenią i- o tej porze roku- bielą zamarzniętego jeziora. Cisza i spokój zimową porą była tym, czego potrzebowaliśmy najbardziej. Oczywiście skorzystaliśmy z okazji i zwiedziliśmy okolice- wybraliśmy się na wycieczkę do Mikołajek, zwiedziliśmy zamek w Reszlu oraz kościół w Świętej Lipce, jednak to największą przyjemność sprawiło nam obcowanie z zimową naturą, która uraczyła nas naprawdę pięknymi warunkami.
W drodze powrotnej do Białegostoku odwiedziliśmy komis, który miał w ofercie samochody poleasingowe osobowe, łódki i skutery wodne, bo zima to dobry czas, żeby rozważyć takie zakupy. Nie byłam do końca przekonana do sprzętów poleasingowych, ale chyba nie taki diabeł straszny, jak sądziłam. Zakupy w takim miejscu to w końcu gwarancja, że nie bierzemy kota w worku, zazwyczaj istnieje również możliwość rozłożenia płatności na raty lub kredytowania części transakcji, ale coś co przekonuje mnie najbardziej to fakt, że wszystkie łódki, czy samochody firmowe przechodzą z założenia wszystkie serwisy w autoryzowanych firmach i kupujemy sprzęt, o który ktoś po prostu dbał.
Siedząc już w domu, z kubkiem gorącej herbaty myślę sobie, że coraz bardziej cieszę się, że zdecydowaliśmy zamieszkać na Podlasiu. Chociaż mamy stąd tak daleko w ukochane góry i przyjaciele żartują z nas, że drogi dzielimy z białymi niedźwiedziami, to jednak bliskość natury: puszczy Białowieskiej, krainy tysiąca jezior i całej dzikiej ściany wschodniej pozwala nam żyć wolniej i przyjemniej :)

Dla jedynych brzmi to niczym najlepszy oksymoron, innym przyniesie na myśl piękne wspomnienia. Koniec listopada w mieście to czas pierwszych choinek i bożonarodzeniowych dekoracji, na blogach okres projektów zrób sam nową bombkę z... tymczasem ja jak co roku zastanawiam się nad nowymi miejscami, które chciałabym odwiedzić. I wcale nie miałabym nic przeciwko, aby ten świąteczny czas spędzić gdzieś daleko od domu :)
Logistyka przez lata podróżowania jest już doskonale dopracowana, wystarczy jedynie wskazać punkt na mapie. Ceny lotów i kierunki jakie można wybrać dają nam teraz tak nieograniczone możliwości. Umiejętne spakowanie się na tydzień nie wymaga nawet wykupowania rejestrowanego bagażu, wystarczy plecak, bilet w dłoni i w drogę! Od zawsze zazdroszczę Warszawiakom, czy Krakusom lotniska, które mają na wyciągnięcie dłoni. Wystarczy, że wyjdą z pracy, wsiądą w podmiejski i już za chwilę (no dobra, czasem dość długą, ale jednak) stoją przed terminalem i wdychają gwiezdny pył z odlatujących dżambodżetów. Straciłam już nadzieję, że w Białymstoku lub jego sensownych okolicach powstanie międzynarodowe lotnisko, więc nasza podróż to zawsze najpierw zakup biletów, a potem miejsca parkingowego, żeby móc zostawić jak najbliżej auto i dojechać umówionym transportem pod halę odlotów. Przy każdym lotnisku od lat funkcjonują specjalne firmy świadczące takie usługi np. https://orangeparking.pl/lotnisko/pl, gdzie można bezpiecznie pozostawić za stosunkowo niewielką opłatą samochód i nie martwić się całą logistyką. Po powrocie wystarczy jeden telefon i w ciągu kilku minut mamy transport powrotny do auta. Z uporem maniaka przeglądam kolejne skanery lotów, odwiedzam strona po stronie wyszukiwarki przewoźników i marzę o kolejnym wyjeździe. Mam to szczęście, że nasi najbliżsi z chęcią zamieniliby choinkę przy kominku na opłatek w sercu Afryki lub worek z prezentami, którymi mogłyby być nawet drinki w kokosach z pobliskiej palmy ;) Więc pozostaje mi jedynie obrać kierunek, grzecznie poprosić szefa o urlop i po prostu kliknąć w guziczek "kup lot".

Dziś post totalnie kulinarny! Lato dosłownie rozpieszcza nas sezonowymi pysznościami, ale nie tylko kurkami i owocami człowiek żyje. Postanowiłam zmierzyć się w końcu z drożdżowym wyzwaniem- nic nie nadaje się lepiej do piknikowego koszyka jak suche ciasta bez mas i przekładańców. Na jednej z moich ulubionych kulinarnych stron Kuchnia Doroty wyszperałam ciasto na najprostszą drożdżówkę na świecie. Maksimum efektu przy minimalnym nakładzie pracy ;)
Jedyne czego potrzeba to cierpliwość, ponieważ wszystko co wrzucimy do michy musi leżakować w niej sobie spokojnie przynajmniej przez 4 godziny. Przepis na to cudo znajdziecie dokładnie tu. Wszystkie składniki poza mąką wrzucamy do miski, zakrywamy szczelnie folią i czekamy na efekty :) Dorota podkreślała jak ważne jest, żeby zachować odpowiednią kolejność dodawania produktów i już po kilku minutach zrozumiałam dlaczego- pracujące drożdże zamieniły miskę w wulkan, a ciasto pracowało samodzielnie :) Do tego filiżanka pysznego espresso i voila!
Pozostając w klimatach delikatesów wspomnę tylko nasz niedawny wyjazd na Litwę: wyjątkowy litewski ciemny chlebek z masłem i kawiorem, i fantastyczne piwo- niczego więcej nie potrzeba do smakowego nieba ;)